تحلیل و بررسی سیر تحول نما

اجرای نمای کامپوزیت در تبریز,فروش ورق کامپوزیت در تبریز,مدیریت پیمان در تبریز,تهیه نقشه های ساختمانی در تبریز,

سیر نما در بیشتر تمدن های اولیه، از چین و هند گرفته تا ایران، بین النهرین، مصر، یونان و روم خانه حالتی درونگرا داشت و بنا واجد نمای بیرونی قابل توجهی نبود. در شهرسازی قرن نوزدهم میالدی هم همچون قرون قبل، نماها پیش از احداث بناها، ساخته میشدند. در سبکهای پیش از معماری مدرن همچون رنسانس و باروک، اجزا و عناصر بناها در پس نمایی پیوسته و حجمی واحد، پنهان میشدند و تشخیص آنها از بیرون ساختمان ممکن نبود. معماری مدرن سعی نمود تا با طرح شعار “عریان ساختن معماری”، معماری را چنان که واقعا هست، واقعا وجود دارد، به دیده بیاورد. از دل قرن بیستم در ایتالیا، آلمان و شوروی سابق جریانی شکل گرفت که کامالً نقطه مقابل دیدگاههای کارکرد گرایانه بود که حتی به صورت بسیار تأکید شدهتری خواستار صداقت و صراحت شد. در معماری “بروتال” نماینده چنین خواستی، سیستمهای سازهای و سرویسهای خدماتی و تأسیساتی، بدون هیچ گونه پنهانکاری و تظاهر و به طرزی قاطعانه ظاهر شدند. در معماری مدرن )سبک بین المللی( خواست سبکی، بی وزنی، پرهیز از حجم پردازی یا توجه به حجم های ساده، تفکیک مشخص شالوده و پوسته و شفافیت عملکردی از مهمترین خواستهها به شمار میرفت. در معماری مدرن خانه در واقع جعبهای شیشهای بود و شاید از این روست که “لوکوربوزیه” تاریخ معماری را تاریخ پنجره میدانست. در طول تاریخ معموال نمای ابنیه به لحاظ طرح و مصالح پرکارتر از سایر عناصر بوده اند، اما در معماری مدرن موضوع نما مورد تردید قرار گرفت و آنچه از نمای ابنیهی نیمهی اول قرن بیستم در حافظهی تاریخ باقی مانده، ابنیه ای است با نماهای بسیار ساده و بی پیرایه. با زمزمه پیدایش نگرشی تازه به نام “پست مدرنیسم” بعد از دهه هفتاد میالدی، مقیاس و تناسبات انسانی، جزئیات، تزئینات، زواید و عناصری که فورا کاربردی نداشتند بار دیگر به معماری بازگشتند و لزوم وجود آن چیزی که باعث افزایش عمر بصری یک بنا می شود، احساس شد. معماری پست مدرن ساختمان ها را که در معماری مدرنیستی غالبا سفید بودند به صورت رنگی ارائه کرد و کاربرد رنگهای درخشان در نمای ساختمان ها را تشویق نمود. در گرایشهای معماری اکو-تک، پایدار و… پوشش ساختمان مجموعهایست یکپارچه و به هم پیوسته که تالش میکند تا خصوصیات سامانههای طبیعی را برای بنا ایجاد نماید. این گرایش ها به جای استفاده از واژه نما برای ساختمان از واژه پوست استفاده می کنند.

تحلیل و بررسی منظر در فضاهای شهری ایران

تاریخ معماری ایران با زیبایی نمای بناها گره خورده است. طراحی و پرداخت نما در معماری ایرانی به زاویهی دید ورودی بنا محدود نشده و کلیت کالبد بیرونی آن را در بر گرفته است. امروزه اما معماری به مساله و چالش جامعه تبدیل شده و تک بناهای معمارانه کارکرد موزهای یافتهاند. یکی از تفاوتهای شهر مدرن با شهر کالسیک نیز در همین دگرگونی هویت انسانی شهر و خانه و فضاهای عمومی است.

 خانه ی سنتی ایرانی

نمای سنتی/نمای کامپوزیت

نمای بیرونی در اکثر خانههای سنتی ساده ، بی تزئین و فاقد حس فخرفروشی است. هیچ عنصری چشم بیننده را در نمای خانه قدیمی ایران به خود جلب نمینماید. کاربرد مصالح و جزئیات کامال در راستای معماری اقلیمی منطقه صورت پذیرفته است.

در همه خانههای سنتی یک نمای اصلی وجود دارد. این نما عالوه بر متقارن بودن در مرکز خود نیز دارای یک وضعیت متفاوت است. این وضعیت متفاوت که در واقع تأکیدی قوی بر این نقطه نماست با ارتفاع زیاد، تغییر در حجم، تغییر درشکل، مجوف بودن یا بیرون زدگی و فرورفتگی خود را به مایش میگذارد.

با بررسی ساختمانهای مختلف با قدمتهای گوناگون درسطح شهر تهران میتوان تغییر و تحول نماسازی را به دسته های زیر تقسیم بندی کرد:

نماهای اجری:

(از۰۰۱۱ تا۰۰۰۱ شمسی) اجر از مصالح بسیار رایج در معماری گذشته ایران بوده و هنوز نیز رواج دارد، در اوایل تأثیر پذیری معماری معاصر ایران از معماری مدرن ، نماهای اغلب ساختمانها در تهران با آجر ساخته میشد

نماهای سیمان شسته:

(۰۰۳۱ تا ۰۰۳۱ شمسی) یکی دیگر از روش های نماسازی که در دهه های دوم و سوم رواج بسیار پیداکرد، استفاده از اندودهای سیمانی خصوصاً سیمان شسته در پوشاندن نماها بود.

سنگ های صیقلی:

(۰۰۳۱ تا ۰۰۳۱ شمسی) استفاده از سنگهای ساختمانی تزیئنی صیقل داده شده تقریباً در دهههای چهارم وپنجم رواج بسیار زیادی یافت به طوری که اصطالح »نمای سنگی« به عنوان یک ارزش برای بنا محسوب شد و سنگ محبوبیت بسیار زیادی پیدا کرد.

دیوار پرده ای :

(۰۰۳۱ تا ۰۰۳۱ شمسی) این روش اجرای نما که کامالً صنعتی است و در دهه ۰۱ میالدی همزمان با با بحران مصرف انرژی در غرب به عنوان عایق حرارتی رواج یافت به تدریج به تهران نیز رسید؛ که شامل خطوط عمودی است از پروفیلهای فلزی و پانلهایی که مانند پرده از نمای اصلی بنا آویزان میشدند.

آجر سه سانتی:

(۰۰۳۱ تا ۰۰۰۱ شمسی)پس از انقالب به علت بازگشت به ارزشها و هویت ایرانی-اسالمی از یک طرف و عدم ورود مصالح جدید ساختمانی از خارج از کشور از طرف دیگر، آجرهای ۳ سانتیمتری سفالی برای پوشش نماها رواج بسیار زیادی یافت.

نماهای سراسر شیشه انعکاسی :

(۰۰۰۳ تا ۰۰۳۳ شمسی)یکی از روشهای نماسازی که کامالً تقلیدی و وارداتی و تحت تأثیر معماری ژورنالیستی غربی است، پوشش کامل نما با شیشه و پروفیل است که در نیمه دوم دهه ۰۱ همه گیر و در سالهای اخیر بسیار رواج یافته و به حد نگران کنندهای رسیده است. یکی از علل همه گیر شدن این روش نقص ضوابط نماسازی در کشور است. در این گونه نماسازی ها به مسائل اقلیمی، مصرف انرژی و حتی زلزله توجهی نمیشود.

نماهای آلومینیومی:

(۰۰۳۱ تا ۰۰۳۳ شمسی) پوشش نمای خارجی بناها با ورقه های آلومینیومی در سال اخر نیمه اول دهه ۳۰ بسیار زیادی یافته و نصب و اجرای آن نیز نیاز به نیروی فنی ماهر و متخصص دارد.

همانگونه که بررسیها نشان میدهد، عدم توجه به معماری بومی منطقه در نماسازی از حدود دهه ۴۰ با ورود شیوه های معماری غربی به کشور رواج زیادی پیدا کرد.